Zasada działania forfaitingu

Forfaiting jest to operacja, która polega na bez regresowym zakupie przez wyspecjalizowaną instytucję finansową. Instytucja ta nazywa się forfaiterem wierzytelności terminowych. Wierzytelności terminowe wynikają z zawartych umów kupna sprzedaży towarów lub umów o świadczenie usług. Wierzytelności terminowe to średniookresowe należności z tytułu eksportu. Przeciętnie okres średnioterminowych umów wynosi od sześciu miesięcy do pięciu, siedmiu lat. Czynności związane z forfaitingiem w przeciwieństwie do umów faktoringu mają najczęściej charakter jednorazowych operacji, często o charakterze niejawnym. Jeśli odniesiemy operacje forfaitingu do należności wekslowych, to bardzo często mają one postać dyskonta tak zwanego bez regresu weksli własnych importera lub weksli ciągnionych przez eksportera na importera. Koszt jaki jest związany z operacją forfaitingu zwykle jest wyrażony w postaci stopy forfaitingowej. Jest ona wyrażona w procencie w stosunku rocznym. Bardzo rzadko się zdarza, aby był on wyrażony w postaci ogólnej kwoty potrąceń od wartości nominalnej skupowanych wierzytelności. Poziom kosztu operacji forfaitingu jest uzależniony między innymi od ryzyka, jakie jest związane z daną transakcją oraz pewnością zabezpieczenia wierzytelności. Instytucje forfaitingowe refinansują się na rynku eurowalutowym.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.