Racjonalnie postępujący konsument

Za początek teorii racjonalnego postepowania konsumenta uznaje się pracę W.S. Jevonsa Theory of Political Economy, która została opublikowana w tysiąc osiemset siedemdziesiątym pierwszym roku. W teorii racjonalnego postępowania konsumenta są ze sobą ściśle powiązane elementy, które łączą się z rachunkiem marginalnym jaki można odnieść do użyteczności krańcowej. Z upływem czasu koncepcja, która została opublikowana w tej pracy była rozwijana przez następne pokolenia ekonomistów. W obecnym kształcie teoria racjonalnego konsumenta jest związana z pojęciem produkcyjności krańcowej różnych czynników produkcji oraz pojęcia kosztów i utargów krańcowych. Miało to na celu stworzenie teorii racjonalnego funkcjonowania przedsiębiorstwa. W ekonomii użyteczność wiąże się z sumą zadowolenia, jaką uzyskuje konsument w momencie posiadania lub kupna danego przedmiotu. Generalnie im dany produkt bądź usługa intensywniej zaspokaja występującą potrzebę, tym posiada on większy poziom użyteczności. Użyteczność krańcowa jest związana z przyrostem zadowolenia konsumenta na skutek wzrostu posiadania o jednostkę danego dobra. W wyniku zwiększania się szeregu dóbr użyteczność krańcowa posiada tendencję zmniejszającą się. Może wystąpić sytuacja, w której użyteczność krańcowa w momencie końcowym ma wartość ujemną.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.