Parytet siły nabywczej

Teoria parytetu siły nabywczej pochodzi z języka angielskiego i w pełnym brzmieniu wygląda ona następująco Purchasing Power Parity. Teoria parytetu jest związana z kursem wymiany do jakiego dochodzi miedzy dwoma krajami. Kurs wymiany jest równy stosunkowi siły nabywczej obu walut. Zwykle siła nabywcza waluty danego kraju znajduje odbicie w krajowym poziomie cen. Chodzi tutaj o pieniężną cenę typowego koszyka towarów przeznaczonych do konsumpcji. Obowiązuje zasada, że waluta kraju, który ma wysoki poziom cen ma niską siłę nabywczą. Jest to związane z tym, że koszt utrzymania, mierzony w walucie krajowej, jest wysoki. Zgodnie z wykładnią tej teorii spadek siły nabywczej waluty krajowej, który jest wyznaczony przez wzrost krajowego poziomu cen, spowoduje proporcjonalna deprecjację waluty na rynku międzynarodowym Głównym propagatorem tej teorii był Gustaf Cassel, który był ekonomistą wywodzącym się ze Szwecji. Za podstawę teorii parytetu siły nabywczej uznano prawo jednej ceny. Prawo jednej ceny jest związane z tym, że w warunkach wolnej konkurencji i przy niestwierdzonych przeszkód w wymianie, produkt musi być sprzedawany na świecie po tej samej cenie. Niestety teoria parytetu siły nabywczej nie jest potwierdzona badaniami empirycznymi. Ułomność tych twierdzeń w konfrontacji z rzeczywistością jest związana na przykład z barierami w handlu.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.