Działania programu stabilizacyjnego

W tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym roku w Polsce został wprowadzony program stabilizacyjny. Został on wprowadzony w ścisłej współpracy z Międzynarodowym Funduszem Walutowym, w skrócie MFW. Zadaniem programu stabilizacyjnego było w pierwszym etapie zlikwidowanie hiperinflacji, a w dalszej kolejności redukcja inflacji do takiego poziomu, aby nie przekraczała poziomu jednego, dwóch procent miesięcznie. Zadaniem programu stabilizacyjnego było zlikwidowanie nadmiernej płynności i niedoborów finansowych. Program stabilizacyjny został wprowadzony także po to, aby wyeliminować deformacje cenowe, które związane były z państwowymi dotacjami oraz usztywnień cenowych, które miały zbliżyć struktury cen do struktury kosztów wytwarzania. W ramach wprowadzonego programu stabilizacyjnego podjęto decyzje o odstąpieniu od rządowego sterowania większością cen oraz wprowadzono wymienialność złotego w zakresie obrotów bieżących, w celu ujednolicenia jego kursu. W stosunku do dolara amerykańskiego kurs złotego został zdewaluowany o ponad osiemdziesiąt procent, przy czym na początku został wprowadzony sztywny kurs złotego wobec dolara. Innymi celami związanymi z programem stabilizacyjnym było zredukowanie dotacji, wprowadzenie zasady równoważenia budżetu oraz ograniczono wzrost płac, zgodnie ze wskaźnikami indeksacyjnymi.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.